Ceramika

Kim Whanki pisał, że Koreańczycy – szczególnie w przeszłości – nie patrzyli na ceramikę jak na dzieło sztuki. Jej funkcja użytkowa miała większą rangę. Kiedy zaczęło się to zmieniać? Kiedy miękka glina pod palcami nabrała innego znaczenia? I dlaczego dziś ustawiają się kolejki w Muzeum Narodowym Korei, aby zobaczyć najwspanialszy moon jar, jaki widziałam w życiu?

Moon jar z XVII wieku, Muzeum Nardowe Korei w Seulu

Niedoskonała perfekcja

Nie pamiętam, kiedy świadomie zaczęłam interesować się ceramiką. Kiedy poczułam, że picie herbaty z czarki smakuje inaczej niż ze szklanki bądź kubka, który jest ze mną od czasów studiów. A obiad je się lepiej z talerza niepasującego do absolutnie niczego, ale zabrałam go ze sobą, aby przypominał mi o domu. Czasami to nie jakość naczynia stanowi o jego wartości, ale piękno dostrzeżone w detalu, wspomnienie zapisane w zadrapaniu, to, że dobrze układa nam się w dłoniach. Albo p

Katarzyna Skręt

17 kwi6 minut(y) czytania